اعتیاد3

مواد اعتیاد آور

 طبقه بندی مواداعتیاد آور

 مواد مخدر را به اعتبارات متعددی می توان طبقه بندی کرد. مثلا اگر آنها را به طبیعی، نیمه مصنوعی و مصنوعی گروه بندی کنیم، یا از نظر تاریخ کشت یا آشنایی بشر با آنها، کشف و ساخت دسته بندی کنیم، یا در دو گروه، یعنی گروه مواد مخدری که مصرف پزشکی دارد. یا گروه مواد مخدری که مصرف پزشکی ندارد، دسته بندی شوند، همه درست بوده، ولی در عین حال هیچیک طبقه بندی یا تعریفی جامع و مانع نمی باشند. اگر چه متخصصیــن، طبقه بندی هایی از جنبه های علمی و تجربی ارائه داده اند ولی بهترین نوع گروه بندی از طرف سازمان بهداشت جهانی به عمل آمده که طبقه بندی مواد از جهت تاثیر آنها بر انسان است . این طبقه بندی به صورت زیر می باشد:

  □  توهم زاها (Hallucinations)

 □  کانابیس یا شیره گیاه شاهدانه (CANNABIS)

 □  مواد مخدر

 □  سستی زاها (مسکنها – خواب آورها)

 □  آرام بخش ها

 □  چسب و مواد فرار (مواد استنشاقی)

 □  محرک ها

  □  الکل ، توتون و قهوه = (Neglected Invisible Drugs)

 انواع مواداعتیاد آور

  □  تریاک (Opium)

 □  مورفین (Morphine)

 □  هروئین ( Heroin)

 □  متادون (Methadone)

 □  ماری جوانا

 □  حشیش

 □  کوکایین وکراک          

 □  توتون و دخانیات (نیکوتین Nicotine)

 □  قهوه (کافئین)

 □  ال.اس.دی (LSD)

 □  4- برومو 5,2 دی متوکسی فنتیلامین

 □  اکستاسی (MDMA)

 □  داروهای تجویزی (Prescription Drugs)

 □  الکل (Alcohol)

 الکل ، توتون و قهوه = (Neglected Invisible Drugs)

 داروهای نامریی یا فراموش شده- که اصطلاحا در مورد الکل، توتون و قهوه به کار برده می شود – در واقع به سه گروه از موادی اطلاق می گردد که به طور گسترده ای مورد مصرف عموم قرار می گیرند، ولی اکثریت قریب به اتفاق مصرف کنندگان تشخیص نمی دهند و یا غفلت می کنند که این مواد جزو داروها و مواد اعتیاد آور هستند. این مواد شامل موارد زیر می باشند:

 الف- الکل اتانول یا الکل اتیلیک (Ethylic Alcohol)

ب- توتون و دخانیات (نیکوتین

ج-  قهوه (کافئین) (Coffee-Caffeine)

 توهم زاها (Hallucinations)

 تمدنهای بزرگ نمونه های فراوانی از استعمال موادی که ایجاد توهم می کنند عرضه داشته اند. مصرف قارچهای توهم زا در مراسم مذهبی در آمریکا، مصرف قارچهای مخدر و .... توسط ساحران در آسیا و استعمال بعضی گیاهان برای جادوگری در اروپا نمونه های اندکی است از مواد متنوع و سنتی توهم زا، ولی اکنون اصطلاح توهم زا بیشتر به موادی اطلاق می شود که شامل (اسید لیسرژیک) بوده و دارای اثرات انبساط خاطر می باشند، مانند DMT , STP , LSD.

 مواد توهم زا مجموعه ناهماهنگ و غیر متجانس از موادی را تشکیل می دهد که به گروههای متنوع شیمیایی و دارویی تعلق دارند، تبلیغات در مورد سو استفاده این مواد و اثرات ناشی از آن منجر به کنترل بین المللی بسیاری از انواع آن شده است.

این گروه از داروها به عنوان تضعیف یا تحریک کننده سیستم مرکزی اعصاب مورد استفاده قرار می گیرد.

مهمترین اثر آنها ایجاد تغییرات اساسی در حالات عاطفی، رفتاری، خلقی، و روانی فرد است. ایجاد حالات توهمی سمعی و بصری و تصورات موهوم که اغلب شبیه به رویاها و یا کابوسهای شبانه است، از جمله دیگر اثرات این گروه داروها می باشد.

توهم زاها برخی اوقات بنام (داروهای سایکوتو میمتیک یا سایکدلیک یا هلوسینوژن نامیده می شوند.)

 شناخته شده ترین و رایج ترین نوع داروهای این گروه ال. اس. دی است.

 داروهای توهم زا عبارتند از:

 1- ال. اس. دی   LSD

2- پی. سی. پی PCP

3- ام. دی. آ. MDA

4- پی. ام. آ.  PMA

5- تی. ام. آ    T M A

6- دی. ام. تی D M T

7- اس. تی. پی STP = دی. او. ام  DOM

8- مسکالین یا پیوت  Mescaline - Peyote

9- سیلوسین و سیلوسیبین Psilocin – Psilocybin

 ال.اس.دی (LSD) چیست؟

  ال.اس.دی نخستین دارویی است که در گروه توهم زاها قرار گرفت. اولین بار در سال 1938 توسط شیمی‌ دان سوئیسی بنام دکتر‌هافمن ساخته شده اما خواص آن در سال 1943 زمانی که بصورت اتفاقی توسط دکتر‌ هافمن مصرف شد مشخص گردید.

این ماده در دهه 1960 شهرت خاصی پیدا نمود و به مرور زمان از استعمال آن توسط مردم کاسته شد لیکن در دهه 1990 مجدداً در میان دبیرستانیها و دانشجویان شهرت پیدا کرد واین ماده بعنوان ابزار جنبش ضد فرهنگ در غرب مورد استفاده قرار گرفت.

 استفاه پزشکی

 درحال حاضر این دارو هیچگونه استفاده پزشکی ندارد. گرچه در دهه 1950 این دارو ( بنام Delgsid)توسط برخی روانپزشکان برای درمان احساسات سرکوب شده مورد استفاده قرار می‌گرفت. سازمان سیا (CIA) نیز آزمایشات خود را بر روی انسان بصورت مخفیانه جهت بازپرسی ا زمتهمان انجام داد. در سال 1966 استفاده از این ماده در آمریکا بدلیل پیامدهای بهداشتی و درمانی آن ممنوع اعلام شد.

  وابستگی روانی : ندارد

 وابستگی جسمی‌: ندارد      

 مقاومت داروئی

  این نکته‌حائز اهمیت است که به مرور زمان و با استفاده مکرر از این ماده ایجاد مقاومت داروئی می‌کند و لذا برای ایجاد احساس اولیه از دوزه‌های بالاتری می‌بایست استفاده شود.

 مدت اثر

 ‌تاثیرات روانی 60-30 دقیقه پس از مصرف ماده شروع می‌شود و حدوداً 12 ساعت باقی می‌ماند. اوج این تاثیرات حدوداً 5 ساعت پس از مصرف ال اسی دی می‌باشد. تاثیرات روانی این ماده وابسته به وضعیت جسمی‌فرد مصرف کننده ونیز محیط فیزیکی که فرد در آن قرار دارد می‌باشد.

 روشهای سوء استعمال

 این ماده غالباً درفرم قرص و یا کاغذ خشک کن یافت می‌شود که غالباً همراه الکل و یا آب بلعیده می‌شود.

 اثرات

 LSD اثرات آگونیستی و آنتاگونیستی در سطح گیرنده‌های سروتونینی از خود نشان می‌دهد همچنین فرضیه دیگری براین باور است که LSD موجب افزایش فعالیت درغشاء مغزی و قسمت جلوی مغزی (limbic Forebrain) می‌شود.

 مصرف بیش از اندازه (Overdose)

 موجب میدریاز, افزایش فشار خون خفیف، تپش قلب (تاکی کاردی) و ندرتاً افزایش دمای بدن ( هیپرترمی‌)و از نظر رفتاری استعمال کننده ممکن است درونگرا ویا مضطرب شود. تاثیرات نامطلوب غالباً در افراد تازه کار یا افرادیکه اشتباهاً LSD مصرف نموده اند حادث می‌شود.

 منبع: سایت ستاد مبارزه با مواد مخدر

/ 0 نظر / 17 بازدید