ویتامین ها - 5

 برای بسیاری از اعمال بدن از جمله سلامتی سیستم عصبی، خون و سلول ها حیاتی و اساسی است.

این ویتامین بدن را در مقابل بیماریهای قلبی، نقص های مادرزادی، پوکی استخوان و سرطان های مشخصی حفظ می کند.

موارد استفاده

اسید فولیک در درمان و مقابله با بسیاری از بیماریها، شامل موارد زیر، کمک کننده است:

نقایص مادرزادی، میزان پایین اسید فولیک با نقایص موقع تولد همراه است. نیمی از نقایص لوله عصبی (نظیر اسپینا بیفیدا) قابل پیشگیری است اگر زنان در سن باروری از اسید فولیک در رژیم غذایی شان استفاده کنند. مطالعات نشان می دهد که میزان اسید فولیک مورد نیاز برای جلوگیری از نقایص لوله عصبی از طریق مکمل های ویتامینی بسیار راحت تر قابل دسترسی است تا منابع غذایی به تنهایی.

حمله و سکته قلبی. اسید فولیک برای پاک کردن خون از ماده ای به نام هوموسیستین ضروری است. میزان بالای هوموسیستین خطر بیماریهای قلبی و سکتة قلبی را افزایش می دهد.

سرطانها. سطح پایین اسید فولیک، در ایجاد سرطان مخصوصاً سرطان کردن رحم، ریه و روده بزرگ نقش دارد.

پوکی استخوان. فقدان اسید فولیک و در نتیجه افزایش هوموسیستین باعث ضعف استخوانها شده آنها را مستعد شکستگی می کند.

افسردگی و دیگر مشکلات ذهنی. اسید فولیک برای عملکرد مغز مهم است. این ویتامین خلق، خواب و اشتها را تنظیم می کند. افزایش سطح اسید فولیک و در بعضی افراد، مخصوصاً اشخاص مسن باعث علایم روانی یا ذهنی منفی بر عکس میشود. اسید فولیک یک اثر ضد افسردگی خفیف دارد و مصرف مکمل های اسید فولیک در بهبود اثر داروی پروزاک مؤثر است.

اسید فولیک همچنین در موارد زیر مفید است:

جلوگیری از کم خونی که می تواند باعث کاهش تعداد سلولهای قرمز خون شود، کمک به درمان سردرد، بهبود روماتیسم مفصلی، کمک به درمان ناباروری، کمک به درمان آکنه و مفید برای افراد مبتلا به ایدز.

منابع غذایی

غذاهایی که شامل میزان چشمگیری از اسید فولیک هستند شامل کبد، عدسی، سبوس برنج، مخمر آبجو، آرد سویا، نخود چشم سیاه، لوبیای مرمری، لوبیا قرمز، بادام زمینی، اسفناج، برگ شلغم، لوبیا، گندم و مارچوبه.

در فرآورده های غذایی (برای مثال جوشیده یا حرارت داده شده) اسید فولیک از بین می رود. نگه داشتن غذا در حرارت اتاق به مدت طولانی نیز می تواند محتوای اسید فولیک آن را از بین ببرد.

اشکال دیگر

مکمل های ویتامین ب-9 به صورت اسید فولیک و اسید فولینیک قابل دسترسی هستند. در حالی که فولات پایدارتر است، اسید فولینیک مفیدترین شکل ذخیرة غذایی در بدن است.

نحوة مصرف

اسید فولیک به صورت قرص و در صورت صلاحدید پزشک به صورت تزریقی قابل استفاده است. قرص ها در مقدارهای 40 تا 1000 میکروگرم  در دسترس هستند. میزان مجاز توصیه شده (RDA) برای اسید فولیک بستگی به سن و جنس دارد (پایین را نگاه کندی). در صورت حامله بودن، میزان کافی اسید فولیک باید استفاده شود. قبل از شروع مصرف مکمل های اسید فولیک یا دادن آن به بچه ها، با پزشک مشورت کنید.

میزان مجاز توصیه شده در رژیم غذایی (RDA)

شیرخواران زیر 6 ماه: 25 میکروگرم

6 تا 12 ماه: 35 میکروگرم

بچه های 1 تا 3 سال: 50 میکروگرم

بچه های 4 تا 6 سال: 75 میکروگرم

پسران و دختران 11 تا 14 سال: 150میکروگرم

مردان 15 سال و بالاتر: 400 میکروگرم

زنان 15 سال و بالاتر: 400 میکروگرم

خانم های حامله: 400 میکروگرم

زنان شیرده: 280 میکروگرم

موارد احتیاط

اسید فولیک ندرتاً‌سمی است. مصرف زیاد آن (بیشتر از 15 میلی گرم) می تواند باعث مشکلات معده، مشکلات خواب، واکنش های پوستی و تشنج شود. مکمل های اسید فولیک کمبود ویتامین ب-12 را که می تواند باعث آسیب دائمی به سیستم عصبی شود، مخفی نگه دارد. مکمل های اسید فولیک باید همیشه ویتامین ب-12 نیز به همراه داشته باشند.

تداخل های احتمالی

باعث کاهش جذب روی میشود.

کاهش جذب و عملکرد در صورت همراهی با استروژن، الکل، داروهای مختلف شیمی درمانی (مخصوصاً متوتروکسات)، سولفاسلازین، باربیتورات، و داروهای ضد تشنج.

اگر آسپیرین، ایبوپروفن یا استامینوفن برای مدت طولانی استفاده می کنید به اسید فولیک بیشتری نیاز دارید.

در صورتی که اسید فولیک با ویتامین ب-12، نیاسین، کولین و ویتامین "سی" استفاده شود بهترین اثر را دارد.

برای اطلعات بیشتر در مورد اسید فولیک با پزشکتان صحبت کنید.

 

ویتامین ب-12 (کوبالامین)

.ویتامین ب-12 کوبالامین نیز نامیده میشود. برای کمک به رشد و عملکرد طبیعی سلولهای بدن نیاز روزانه به مصرف این ویتامین داریم. مخصوصاً این ویتامین  برای سلامت مغز استخوان (جایی که سلولهای خونی تشکیل میشود) و سیستم عصبی مهم و ضروری است. مصرف ناکافی این ویتامین منجر به یک بیماری به نام «کم خونی پرنیشیوز» میشود که منجر به دریافت ناکافی اکسیژن توسط سلولها و ایجاد اختلالات سیستم عصبی میشود. افراد پا به سن گذاشته بیشتر در معرض خطر کم خونی پرنیشیوز هستند زیرا افزایش سن باعث کاهش میزان ویتامین ب-12 دریافتی از طریق غذا میشود.

موارد استفاده

مهمترین استفاده ویتامین ب-12 در درمان علایم و نشانه های «کم خونی پرنیشوز» است. این علایم شامل: ضعیفی، رنگ پریدگی، نشانه های عصبی نظیر سوزن سوزن شدن و سوزش دست ها و پاها، عدم تعادل، گیجی از دست دادن حافظه و کج خلقی است.

تحقیقات اخیر مشخص کرده است که ویتامین ب-12 در جلوگیری از بیماریهای قلبی دخالت دارد. افرادی که ترکیبی از اسید فولیک، ویتامین ب-12 و ویتامین ب-6 استفاده می کنند سطح خونی پایینی از هوموسیستئین (که به نظر می رسد مرتبط با خطر بیشتر برای بیماری قلبی باشد) دارند.

منابع غذایی

ویتامین ب-12 در غذاهای حاوی پروتئین حیوانی وجود دارد. غنی ترین منبع این ویتامین کبد و کلیه است. دیگر منابع خوب برای این ویتامین شامل شیر، تخم مرغ، ماهی و پنیر است.

اشکال دیگر

ویتامین ب-12 در فرم ویتامینی سیانوکوبالامین نیز یافت میشود. ویتامین ب-12 به صورت قرص، ژل یا در مولتی ویتامین (قابل جویدن و به صورت قطره مایع)، فرم ب-کمپلکس یا به تنهایی وجود دارد.

نحوة مصرف

برای جلوگیری از اختلالات ناشی از کمبود ویتامین ب-12، بزرگسالان باید روزانه 2 میکروگرم از این ویتامین استفاده کنند. افرادی که رژیم غذایی شان شامل گوشت، شیر و دیگر فرآورده های لبنی است، میزان نیاز روزانه آنها برطرف شده نیازی به مصرف مکمل ویتامینی ندارند. گیاهخوارانی که فرآورده های پروتئین حیوانی مصرف نمی کنند باید مکمل های ویتامینی را ترجیحاً بعد از غذا باید مصرف کنند. خانم های حامله 2/2 میکروگرم از ویتامین ب-12 و خانم های شیرده 2/6 میکروگرم از این ویتامین روزانه باید مصرف کنند. قبل از دادن هرگونه مکمی ویتامین ب-12 به بچه ها با پزشک مشورت کنید. افراد پا به سن گذاشته روزانه بیش از 2 میکروگرم ویتامین ب-12 نیاز دارند زیرا توانایی جذب وتیامین ب-12 با افزایش سن کاهش می یابد. افراد مسن باید در مورد میزان مصرف روزانه این ویتامین با پزشک مشورت کنند.

موارد احتیاط

ویتامین ب-12 غیرسمی است، اما در مصرف بیش از 2 میکروگرم آن در روز، اثرام مفید شناخته شده ای وجود ندارد.

تداخل های احتمالی

جذب ویتامین ب-12 به وسیله مصرف مت فورمین که برای درمان افزایش قند خون استفاده میشود، کاهش می یابد. همچنین مصرف زیاد ویتامین سی (500 میلی گرم یا بیشتر) باعث تخریب این ویتامین میشود.

/ 0 نظر / 14 بازدید